مردی که چشمش آینه‌ی کائنات بود

به نام بخشنده دادگر

شعری از مهدی زارعی

گل کرد رد پای کسی، که به یمن او

با یک گل شکفته‌ی زمستان، بهار شد
 

 مردی رسید، با سبد نور از بهشت

نوری که شهد و شربت و سیب و انار شد
 

 پس بر تن کویر و در انبوه تشنه‌گان

شهدی چکاند و خاک کویر، آبشار شد

ادامه مطلب